FANDOM


Soulcalibur II to trójwymiarowa bijatyka z postaciami walczącymi za pomocą różnego typu oręża; grę wydano na PlayStation 2, GameCube’ie, Xboxie oraz na automaty.

Gracz kieruje poczynaniami jednego z herosów rywalizujących o tytułowy artefakt[1]. W grze pojawia się dwadzieścia pięć postaci, z czego jedna jest unikalna dla danej platformy; dla GameCube'a był nim Link[2].

Fabuła Edytuj

Historia Linka[3] Edytuj

Prolog Edytuj

Dawno dawno temu spokój w krainie Hyrule został zakłócony przez serie nieszczęść które przyniosły za sobą ciemne złowrogie chmury, tym samym przysłaniając całe słońce. Niespodziewanie wyszło na jaw, że winę za te wszystkie klęski ponosi pewien czarownik.

Kiedy już wszyscy zaczęli tracić nadzieję, słońce nagle powróciło. Link który został wezwany przez Księżniczkę Zeldę znalazł przyczynę tych nieszczęść i zniszczył czarownika. Ludzie w Hyrule byli szczęśliwi i przekonani, że spokój zapanuje już na zawsze.

Niestety, okazało się, że czarownik odpowiedzialny za te wszystkie nieszczęścia był w rzeczywistości kontrolowany przez zły miecz zwany Soul Edge, który istniał w innym świecie.

Ponadto fragmenty Soul Edge były ukryte w tamtym świecie. Wiedząc, że wskrzeszeniu złego ostrza trzeba za wszelką cenę zapobiec, Link postanowił wybrać się do nieznanego świata i zniszczyć Soul Edge.

Link wziął swoje zaufane Master Sword, Hylian Shield, Ocarina of Time i wyruszył w sekretną podróż.

Epilog Edytuj

Link przybył do tego świata w celu zniszczenia zła które zagrażało Hyrule. Po długiej podróży udało mu się w końcu powstrzymać i zapieczętować okropne zło. Dzięki temu nie tylko uratował swoją krainę, ale również utrzymał spokój i tego świata. Link następnie po cichu opuścił ten świat — pozostało po nim jedynie słabe echo jego Ocariny.

Rozgrywka Edytuj

Jeśli chodzi o trzon rozgrywki, na arenach pojawiły się ściany i umiejętności robiące z nich użytek, wprowadzono trzystopniowy system Soul Charge (używany gdy zetkną się ze sobą bronie zawodników), Guard Break (pozwala przebić blok rywala i wyprowadzić cios) oraz zmieniono założenia Guard Impact (kontratak).

Soulcalibur II może się także poszczycić sporą ilość trybów. Do wyboru mamy np. standardowe dla bijatyk Arcade, Team Battle, Time Attack, Survival i Training. Każdy z nich ma wersję Extra pozwalającą na użycie broni innych niż podstawowe. Oprócz tego udostępniono jeszcze Museum (pozwala przeglądać artworki i filmy), pokaz broni w Weapon Exhibition, Profile Viewer pozwalający zapoznać się z historiami bohaterów i Battle Theater (pokaz; postacie kontroluje konsola).[2]

Przypisy Edytuj

  1. https://www.gry-online.pl/gry/soulcalibur-ii/z53b#gcn
  2. 2,0 2,1 https://www.ppe.pl/encyklopedia/3856/soulcalibur-ii/17/GC.html
  3. http://zelda.com.pl/soul-calibur-2,profil-linka,a164.html
Seria The Legend of Zelda
Główna seria The Legend of ZeldaThe Adventure of LinkA Link to the PastLink’s Awakening (DXSwitch) • Ocarina of TimeMajora’s MaskOracle of SeasonsOracle of AgesFour SwordsThe Wind WakerFour Swords AdventuresThe Minish CapTwilight PrincessPhantom HourglassSpirit TracksSkyward SwordA Link Between WorldsTri Force HeroesBreath of the WildBreath of the Wild II
Spin-offy Game & Watch: ZeldaFreshly-Picked Tingle's Rosy RupeelandTingle's Balloon Fight DSLink's Crossbow TrainingToo Much Tingle PackColor Changing Tingle's Love Balloon TripHyrule WarriorsHyrule Warriors LegendsHyrule Warriors: Definitive EditionCadence of Hyrule
Alternatywne wersje gier BS The Legend of ZeldaAncient Stone TabletsThe Legend of Zelda Game WatchMystical Seed of Courage · Ocarina of Time Master QuestCollector's EditionUra Zelda
Gry na CD-i Link: The Faces of EvilZelda: The Wand of Gamelon Zelda's Adventure
Pozostałe gry FanworSoulcalibur IIWarioWareCaptain RainbowNintendo Land (TLoZ: Battle Quest) • Scribblenauts UnlimitedMario Kart 8seria Super Smash Bros. (Super Smash Bros.Super Smash Bros. MeleeSuper Smash Bros. BrawlSuper Smash Bros. for Nintendo 3DS/Wii USuper Smash Bros. Ultimate)
Inne Serial animowanyMangiKomiksyThe Legend of Zelda MonopolyDefenders of the Triforce
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.